Drugi kierunek

09.02.2010 Zadbaj o swój rozwój

Jeśli wykształcenie ma mniejsze znaczenie, niż doświadczenie, to po co studiować drugi kierunek? A może ktoś to jednak doceni?

Decyzję tę podejmują najczęściej osoby po 1 roku i wyżej. Jedni chcą zrealizować swoje pasje, inni poszerzyć horyzonty i zwiększyć szanse na rynku pracy, jeszcze inni po prostu lubią się uczyć – każdy powód jest dobry, o ile decyzja nie jest zaszczepiona z zewnątrz – bo chcę sobie jeszcze postudiować. Dyplom wtedy może okazać się zupełnie zbędny i właściwie można stracić czas, który można było przeznaczyć na zdobywanie doświadczenia.

Proza początku
Rozpocząć studiowanie na 2 kierunkach to jedno, ale pogodzenie ich to już wyzwanie. Te, które odbywają się w ramach tej samej uczelni zapewniają przynajmniej częściowo możliwość przepisania ocen, albo części, trzeba załatwić sobie możliwość przenoszenia się między grupami, indywidualne terminy zaliczeń, egzaminów. Tu już niezbędna jest rozmowa z dziekanem, prowadzącymi. Im szybciej uporamy się z tymi szczegółami, a jakże ważnymi szczegółami, możemy dreptać na zajęcia. Ułożenie planu zajęć to też nie lada problem. Przekładanie terminów, popularne na początku semestru może zburzyć cały nasz wymarzony plan zajęć. Ale do odważnych i upartych świat należy.

W trakcie
Dwa wymagające pracy kierunki dodatkowo obciążają ilością pracy, którą należy wykonać w domu, na mieszkaniu. Czasem wykonuje się prace zespołowo – trzeba się spotkać z ludźmi, przedyskutować projekt, podzielić pracą. To nie jest łatwa sprawa.
Najlepiej połączyć zbieżne kierunki – uzupełniające się, lub łatwiejszy z trudniejszym. I oczywiście wybrać, który jest istotniejszy dla nas. Czym tak naprawdę chcemy się w przyszłości zajmować. I nie gubić tego celu sprzed siebie.
Wiele osób zaczyna drugi kierunek, potem z niego rezygnuje, bo fizycznie nie daje rady. Ale nie należy się przerażać, są jednostki które świetnie sobie z tym radzą. Dziekan, prowadzący, znajomi z studiów wspierają. Niezbędna jest tu też silna motywacja, pracowitość i zarządzanie czasem. Należy się pogodzić z dniem, który kończy się i zaczyna o nieprzyzwoitych porach.
Czy warto? Oczywiście, o ile sami jesteśmy przekonani, że tego właśnie pragniemy – poszerzenia wiedzy, zdobycia informacji niezbędnych w pracy. Ale samo studiowanie dla studiowania to jak sztuka dla sztuki – nie przynosi wiele. Można zgubić jakość goniąc ilość, a pracodawcy ciężko wytłumaczyć, że oba kierunki zostały zakończone z słabym wynikiem, na pytanie „Dlaczego więc nie jeden a lepiej?” odpowiedzi szukać trzeba przed rozmową kwalifikacyjną. Bo bylejakość spotyka się wszędzie, a pracodawca szuka kogoś wyjątkowego.

Może inaczej
Bądź więc wyjątkowy, zrób coś co Cię takim uczyni. Mierz siły na zamiary, zorientuj się, jak to wygląda, czy warto, czy da Ci to coś w przyszłości? A może lepiej działać gdzieś w organizacji studenckiej, a może pójść do pracy – tam przynajmniej nie przynosisz pracy do domu – z reguły. Ale nie przerażajcie się, wiem, że można pogodzić różne rzeczy, i robić je dobrze, jednak samozaparcie, pracowitość i ambicja muszą być bardzo rozwinięte u was. I dodatkowo pokochajcie kalendarz, z nim będziecie żyć już zawsze.

Co potem
Gdy uda wam się przejść oba kierunki, z dobrymi wynikami przynajmniej na jednym, gdy jeszcze będziecie coś robić – szef doceni was, a świat i rynek pracy stanie przed wami otworem, zadziwicie i organizacją czasu i jakością własnej osoby i wszelkimi cechami, których szukają w przyszłych pracoholikach szefowie.